Kendinize Yardım Edin
Tepki Ver
Kendinize Yardım Edin
Hayatın zorlukları, kimi zaman en dayanıklı insanları bile yıpratabilir. Ben de yaşamım boyunca birçok engelle karşılaştım; en derin yaralarımı sarmanın, kendime yardım etmenin yollarını aradım.
Gözyaşlarımı sildim, yaralarıma merhem sürdüm ve kalbimin hâlâ acıdığı yerlere yara bandı yapıştırdım. Bu süreç başlangıçta zorlayıcı olsa da sonunda kendime attığım önemli bir adım haline geldi. Kendime zaman ayırdım.
Bu zaman dilimi, kendimi yeniden keşfetmek için birbirinden farklı aktiviteler bütünüydü.
Ruhumu yatıştıran dergi ve kitaplar okuyarak yaşamın karmaşası içinde kaybolmamaya çalıştım. Kitaplar beni gerçek dünyadan uzaklaştırdığı gibi aynı zamanda içsel huzuruma da katkı sağladı. Her bir sayfa benim için yeni bir perspektif sundu; acılarımı anlamama ve onlarla başa çıkmama yardımcı oldu. İçsel bir dönüşüm sürecine ermiştim sanki…
Ve tabii ki spor… Hücrelerime yeni kan akışı sağlayarak fiziksel ve ruhsal anlamda daha dinç bir kafa yarattı.
Müzik de ruhumun derinliklerine dokunan bir başyapıt oldu. Sinirlerimi yatıştıran melodiler dinlemek, içimdeki fırtınayı dindirmek için birebirdi. Seçtiğim parçalar ruh halimi olumlu yönde etkiledi. Müzik, duygularımın ifade bulmasında bir araç oldu. Her notada hissettiğim melankoli beni daha da güçlendirdi; böylece içimdeki karanlığa karşı bir direnç geliştirdim.
Yazmak hayat felsefemdi ve devam ettim. Ne yazdığımın öneminden ziyade kalemle dertleşmek, negatif enerjimi toprağa akıtır gibi bir sirkülasyon sağladı.
Aynı zamanda beni gülümseten filmler izleyerek eğlenceli ve neşeli anlar yaşadım. İzlediğim sahnelerdeki kahkahalar sadece geçici bir mutluluk kaynağı olmadı; o sahnelerden aldığım ilhamla hayatıma güle oynaya devam etmem gerektiğinin farkına vardım. Her film bana umut aşıladı ve sıkıntılarımın geçici olduğunu hatırlattı.
Adım adım, parça parça kendimi toparladım. Bu süreçlerde kendime hep ikinci şanslar verdim. Kendime yaptığım bu yardımlar yalnızca dışsal bir değişimle değil, duygusal ve zihinsel bir dönüşümle de birleşti. Kendimi bu kadar önemsemediğimde çoğu zaman başkalarıyla dolu olan takvimimde zaman bulamazken, içerisinde yalnızca kendime ait anların olduğu bir takvim oluşturmayı nihayet başardım.
Çünkü ben yapmazsam kimsenin yapmayacağını biliyordum. Kendime yardım etmek, başkalarının bana yardım etmesini beklemekten çok daha mühimdi.
Sonuç olarak bu yolculuk yalnızca kendime odaklanmaktan ibaret değildi. Hayatımda attığım her adım beni daha güçlü, daha bilinçli bir birey haline getirdi ve bu süreç kendi içsel gücümün keşfi oldu. Kendime yardım etmek bir fark yaratmaktı; ve bu fark, geleceğimi daha parlak kılmak için oksijen kadar şarttı…
Kendi hayatınızı kendi ellerinizle şekillendirin
ve ilk olarak düşüncelerinizden başlayın…
Göreceksiniz ki hayat, hep aynı pencereden gördüğünüz bir manzara değil!
ve ilk olarak düşüncelerinizden başlayın…
Göreceksiniz ki hayat, hep aynı pencereden gördüğünüz bir manzara değil!
Esenlikle…
Serpil Barın
Serpil Barın
