Bir Ömürlük Gurbet

Bir Ömürlük Gurbet
Tepki Ver

Bir Ömürlük Gurbe

Gençtik, aşkı ezel, ömrü ebed sandık;
Meğer zaman yüzümüze hicran yazarmış.

Bazı insanlar gelir, çocukluğuma dokunur;
Sonra gider, bütün ömrün gurbet olur.

Ne kavuşmak nasip olur, ne unutmak mümkün;
Adın dilimde dua, kaderimde hüzün.

Ben seni yalnız gözlerimle sevmedim;
Sende ruhumun kayıp menzilini aradım.

Ne sen benim olabildin, ne ben senden geçebildim;
İki ayrı kıyıda, aynı denize eğildik.

Şimdi anladım, ey gönül:
Her sevda kavuşmak için yazılmaz.
Kimi aşk, bir ömre sığmayan duadır;
Biter sanılır, gönülden hiç ayrılmaz.

Ve sen, ey erişilmez diyârım,
Kavuşamadığım bir sevdadan öte,
İçimde sonsuzluğa açılan bir kapısın.

Ben sana varamadım bu fânî dünyada;
Ama seninle kendi içimin derinliğine vardım.

Belki aşk budur:
Bir ömür sevmek,
Bir ömür hasret çekmek
Ve kendi gönlünde gurbet kalmak.

Yurdanur Gül

Yazar Profili
MAHPERI NUR Yazar Tüm Yazılar

Araştırmacı/ Eğitimci / Edebiyatçı/ Yazar/ Düşünür

5 Yazı

Bir Yorum Yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Benzer Yazılar