Hayat Bir Nefes Gibidir

Hayat Bir Nefes Gibidir

Hayat, bir yudum suyu yutana kadar aldığın nefes gibidir. Bir varız, bir yokuz; tıpkı masallardaki ilk mısra gibi. Uyandığında gözünü açıp kapayana kadar, olduğun yerde son nefesini verdiğin andan farksızdır.

Hani yağmurda ıslanmaktan korkar ya birçoğumuz; kimi ise “bereket yağmuru” deyip ıslanmayı, sırılsıklam olmayı isteyen bir Mevlânâ gibi karşılar onu.

Küçükken pek çok bilgiden haberli ya da habersiz yaşarız.

Aklımızın ermediği, lakin hafızamızın güçlü olduğu dönemdeyiz. Anla: Çünkü çocuğuz da ondan… Bildiklerimiz elbette vardır. Bize küçük yaşta söylediler: “Topraktan yaratılmışız.” Bizi yaratanın tek ve eşi benzeri olmadığı; gökte ne varsa her şeyin ondan sorulduğu yer…

Adına sonsuzluk diyarı dediler. Kimisi hesap vakti, ekilen tohumların verimini alma vakti dedi; kimisi ise toprağa dönüşümüz, Allah’a dönüşümüz dedi.

Ölümün rengi var mı?

Yaşlısı, çocuğu, bebeği, genci…

Ölümün yaşı var mı?
Akıl yaşta ise ölüm de mi yaşta?

Zeynur Ceylin G.