Bir İhtimalin Külü
Bir İhtimalin Külü
Kalbimin en kuytu yerinde
Bir yangın başladı;
Karanlığımı aydınlatırken
Kendimi küllerimde buldum.
Şimdi sana bakıyorum,
Bütün perdelerden arınmış bir kalple.
Ne sakladığın kalmış
Ne de bende saklayabildiğin.
Her yara yarım bir mektup,
Her sızı yaşanmamış bir hayat.
Biraz daha sabretseydik
Belki bahar olacaktık birbirimize.
Oysa ben seni severken
Yalnızca sana değil,
Seninle mümkün sandığım
O güzel hayata da inandım.
Şimdi içimde
Sana açılan bir kapı,
Ardında yıkılmış bir ev var.
Ve en çok buna yanıyorum.
Yurdanur Özdemir