Kitapların Unutulduğu Zaman
Tepki Ver
Bir toplumun neyi kaybettiği çoğu zaman neye alkış tuttuğundan değil, neye sessiz kaldığından anlaşılır. Bugün kitapların sessizliğine kimsenin dönüp bakmaması da biraz böyle bir şey aslında.
Eskiden yeni çıkan güzel bir kitabın haberi olurdu. Gazetelerde tanıtılır, dost meclislerinde konuşulur, ödünç alınır, elden ele dolaşırdı. Kitap sadece eşya değildi, sohbetin de düşüncenin de öznesiydi. Şimdi merak eden sayısı az, vitrinde günlerce bekleyen kitabın yanından yüzlerce insan geçiyor ama o kadar.
Oysa kitap okunmadığında hayatımızdan eksilen yalnızca yayıncılık değildir. Yani tamamen ticari bir kayıp değil söz konusu. Dil eksilir, hayal eksilir, muhakeme eksilir. İnsan, kendi fikrinden başka fikirlere misafir olmayı bırakır. Dinlemek zorlaşır, anlamak zahmet gibi görünür. Herkes konuşur ama sözü büyüten şey giderek azalır.
Belki de bu yüzden en küçük meseleler bile büyük kavgalara dönüşüyor… Birbirimizi ikna edemiyoruz, çünkü birbirimizi anlamaya ayırdığımız vakit de, sabır da eskisi kadar yok.
Kitap insana önce susmayı, sonra düşünmeyi öğretirdi. Şimdi bizler ikisini de aceleye teslim ettik. Bir toplumun gerilemesi her zaman fabrikaların durmasıyla, sokakların yoksullaşmasıyla başlamaz. Fikirlerin azalmasıyla, sessizleşmesiyle başlar. Kitapların ilgi görmediği yerde düşünce daralır, kelimeler kabalaşır, hayatın incelikleri gözden kaybolur. Yeniden kitaba döndüğümüz zamanlar gelir mi emin değilim. Daha çok bilgi sahibi olmak için değil, daha iyi bir insan olabilmek için.
Sözün özü;
Kitaplar belki dünyayı değiştirmez. Ama insanı değiştirir. Dünyayı değiştiren de zaten değişmiş insanlardır.
B. Ergin Borobey
